(I) Edebiyat eleştirisi, çoğunlukla bir eserin eksiklerini ya da kusurlarını gün yüzüne çıkarma çabası olarak algılanır. (II) Oysa nitelikli bir eleştirmen, yazarın kurduğu evrene nüfuz ederek eserin iç dinamiklerini ve estetik değerini ortaya koymayı amaçlar. (III) Bu yaklaşım, metni sadece yargılamak yerine onu çok boyutlu olarak anlamlandırmayı ve okura yeni bakış açıları sunmayı sağlar. (IV) Eleştirmenin kullandığı dilin akademik ağırlıktan uzak, akıcı ve anlaşılır olması okurun ilgisini artırır. (V) Böylece eleştiri, edebiyat yapıtını zenginleştiren ve onun okurla kurduğu bağı derinleştiren yaratıcı bir etkinliğe dönüşür. Bu parçadaki numaralanmış cümlelerden hangisi düşüncenin akışını bozmaktadır?